W Polsce najbardziej znane wydmy ruchome występują w Słowińskim Parku Narodowym. Charakteryzują się tym, że mniejsze ziarna, występujące w niewielkich ilościach w piasku nadmorskim, są wywiewane ze szczytu. Ciągłe przesypywanie ziaren piasku nie zatrzymywanych przez roślinność powoduje stopniowe przemieszczanie szczytów wydm zgodnie z kierunkiem dominujących wiatrów. Ruch wydm ustaje w momencie pojawienia się na nich roślin, które je utwierdzają.
Źródło: Wikipedia, Fot: J. Strzegowski

Rowokół (115 m n.p.m.) - wzniesienie polodowcowe położone na Wybrzeżu Słowińskim w pobliżu Smołdzina, w odległości 6 km od morza, w strefie ochronnej Słowińskiego Parku Narodowego, bardzo dobrze widoczny z morza żeglarski punkt nawigacyjny. Przez Słowińców uznawany za świętą górę. Z Rowokołem związane są liczne mity i legendy: zatopione dzwony, gorejące pieniądze, przerzucane głazy, skarb Bandemerów. Na szczycie znajduje się platforma widokowa na Smołdzino oraz jeziora Gardno, Łebsko i wybrzeże Bałtyku. Prowadzi tu szlak turystyczny.
Źródło: Wikipedia, Fot: J. Strzegowski

Zamek Książąt Pomorskich w Słupsku to budowla przebudowana w stylu renesansowym (pierwotnie gotycka). Jest usytuowany w sąsiedztwie rzeki Słupi, w obrębie dawnego średnowiecznego grodu słupskiego. W pobliżu znajduje się młyn zamkowy. W przeszłości był rezydencją książąt pomorskich z dynastii Gryfitów. W okresie panowania niemieckiego w Słupsku obiekt służył m.in. jako magazyn, co przyczyniło się do jego dewastacji. Po II wojnie światowej gruntownie wyremontowano obiekt, m. in. odbudowano głowicę wieży. Obecnie zamek stanowi siedzibę Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku. W salach wystawowych zamku można obejrzeć m.in. jedną z największych kolekcji prac Stanisława Ignacego Witkiewicza - Witkacego. Niedawno udostępniono do zwiedzania wieżę zamkową, z której można podziwiać panoramę Słupska.
Źródło: Wikipedia, Foto: Omega

Czarne Wesele w Muzeum Wsi Słowińskiej w Klukach jest nawiązaniem do dawnej tradycji. Jego głównym założeniem jest prezentacja prostej techniki wydobywania torfu, stosowanej w XIX w. na bagnistych terenach. Na łące, w pobliżu zagród można zatem przyjrzeć się (ale też wypróbować własne siły i umiejętności) pracy mężczyzn, którzy po ściągnięciu motyką darni i wierzchniej warstwy ziemi, nożem na długim trzonku kroją ścianę torfu i odcinają z niej równe brązowoczarne kostki. A zaglądając do zagród i chałup podejrzeć można krzątające się przy domowych zajęciach kobiety: jedne piorą i maglują, inne pieką chleb i robią masło. Mężczyźni tymczasem pracują w obejściu: naprawiają sieci rybackie, wyplatają kosze, kręcą powrozy potrzebne w gospodarstwie, toczą garnki na kole, naprawiają trzcinowe dachy. Spacerując, nie sposób pominąć artystów ludowych i amatorów, którzy rzeźbią, malują i haftują, odkrywając tajniki swojej sztuki. Impera odbywa się corocznie na początku maja. Adres muzeum: 76-214 Smołdzino, tel./fax (48 - 59) 846-30-20.
Źródło: lot.ustka.pl, Fot: FAKT